Hoewel digitale spionage als een vorm van cybercrime wordt beschouwd, maken ook inlichtingendiensten gebruik van deze spionagevorm. Op economisch en politiek vlak wordt spionage vaak ingezet om informatie te achterhalen. Geen enkel bedrijf of individu kan hiervan gevrijwaard worden. Bedrijven en personen willen immers snel, transparant en overal samenwerken. Door 24 uur per dag bereikbaar te willen zijn laten mensen risico`s toe in hun leven. Daarbij geldt hoe meer koppelingen er voor contactmogelijkheden zijn, hoe meer risico`s er mogelijk zijn.
Volgens Herlaar is digitale spionage in vier fases onder te verdelen. Dat zijn de fases verleiding, besmetting, diefstal en opwaardering. Het verleiden start met iets simpels als een gratis USB-stick en kan uiteindelijk leiden tot het besmetten van de computer met een Botnet die niet gedetecteerd kan worden door beveiligingssystemen. Hierna kunnen gegevens gestolen worden en kan het computernetwerk verder besmet worden.
