Dit geldt vooral in de publieke sector. Daar hebben veel mensen in de loop der jaren bepaalde rechten verworven. Bij zelfroosteren gelden die rechten niet meer en moeten werknemers zelf gaan plannen. Volgens Van de Vis is het systeem dan ook een echte krachttoer om in te voeren. Managers moeten bijvoorbeeld vooraf een helder beeld hebben van de hoeveelheid werk die moet worden verdeeld. Met een duidelijk beeld van de beschikbare mensen kan een beter rooster gemaakt worden.
Wanneer dit niet gebeurt moet er te veel gesleuteld worden aan de roosters. Het principe van zelfroosteren berust dan ook op het feit dat de werkgever aangeeft wanneer hij hoeveel capaciteit nodig heeft. De werknemers kunnen vervolgens zelf inschrijven op die hoeveelheid werk en het werk onderling verdelen.
