Hoewel Aytekin aan het eind van de brugklas naar de mavo moet, is hij vastbesloten uiteindelijk op de universiteit terecht te komen. Als hij deze ambitie in de klas uit, stuit hij op veel onbegrip van zijn klasgenoten en docenten. Zoals hij ook al jong geconfronteerd wordt met discriminatie, wanneer hij in een andere klas wordt gezet omdat andere ouders hun kind geen onderwijs willen laten volgen met een Turk. `Mijn vrouw is ook begonnen op de huishoudschool en later afgestudeerd als juriste. Wat dat betreft zijn wij beiden een typisch voorbeeld van mijn generatie: óf enorme vechters óf losers.` Zijn carrière begint als hij als zelfstandige software van Baan gaat verkopen in Turkije. Hij haakt echter af als Baan steeds Amerikaanser wordt en hij aan de wurggreep van het bedrijf wil ontkomen.
Uiteindelijk richt Aytekin een eigen bedrijf op, waarmee hij ICT`ers detacheert. De omzet loopt binnen een jaar al op tot 2 miljoen euro en hij heeft 35 mensen in dienst. Wanneer de internetbubbel uiteenspat, is hij niet alleen zijn eigen geld, maar ook dat van zijn vrouw kwijt. Een moeilijke tijd volgt, waarna hij in 2003 Triodor opricht. Uiteindelijk schopt Aytekin het in 2008 tot Amsterdams ondernemer van het jaar en is hij voor anderen het ultieme voorbeeld van een succesvolle allochtone ondernemer. Een voorbeeld zoals hij dat zelf nooit gehad heeft.
