Volgens beiden richt de huidige pensioendiscussie zich te veel op deelaspecten en te weinig op de drie pijlers in hun samenhang. Bij hervormingen moet duidelijk aangegeven worden welke kernfuncties belangrijk zijn en welke instituties deze functies kunnen vervullen. Berlangrijke hervormingen zijn met name in pijler twee noodzakelijk.
Laat onverlet dat ook na deze hervormingen de rol van de particuliere fondsen bij de risicodeling tussen generaties onvoldoende blijven. Pijler drie kan zonder ingrijpende hervormingen van markt van vrije pensioenbesparingen de fundamentele zwakheden van pijler twee niet opheffen. Er lijkt dan ook een grotere rol voor de overheid weggelegd bij de verdeling en sturing van pensioenrisico`s bij ieder van de drie kernfuncties.
