Hoewel de wet is opgesteld om crediteuren snel efficiënt schadeloos te stellen, komt daar in de praktijk niets van terecht en is het vooral de curator die er zelf beter van wordt. De wet werkt volgens Van der Voort niet en lokt verschillende antwoorden uit. Daarbij is het systeem een gesloten circuit van juristen die elkaar allemaal kennen en elkaar beschermen. De curator moet weliswaar een overzicht geven aan de rechter-commissaris, maar die kan en wil de curator niet controleren. Klagen is zinloos, want de curator werkt voor de rechtbank en daar gaat geen advocaat tegenin. Die komt er immers zelf dagelijks.
Vier punten in het bijzonder maken de wet tot een onwerkbaar geheel: curatoren hoeven geen verstand te hebben van de handel waarin ze zich begeven; ze worden niet gecontroleerd; er gelden geen limieten aan tijd of gelden en de ondernemer heeft geen recht op wederhoor.
