Bij de Sacremento Kings en Charlotte Bobcats, twee matige teams, waren die contacten het meest zeldzaam. `De resultaten gingen niet alleen op voor de teams, maar ook voor individuele spelers,` merken de onderzoekers op tegenover de Amerikaanse krant The New York Times. `De meeste contacten kwamen op naam van Kevin Garnett, de sterspeler van de Boston Celtics, gevolgd door Chris Bosh en Carlos Boozer, de topspelers van respectievelijk de Toronto Raptors en Utah Jazz. Binnen zeshonderd milliseconden na een gelukte doelworp, was Garnett er al in geslaagd om vier medespelers aan te raken. Men zou kunnen opwerpen dat de betere teams elkaar nu eenmaal meer aanraken omdat ze vaker winnen, maar dat bleek niet te kloppen. Er werd immers niet alleen gekeken naar de gelukte doelworpen, maar naar de efficiëntie in het bespelen van de bal tijdens het hele spel. Spelers die de meeste contacten hadden met teamgenoten, presteerden in het algemeen het beste.`
Een aantal onderzoekers zegt dat de positieve invloed van aanrakingen moet gezocht worden in het feit dat ze het stressniveau kunnen verlagen. Dergelijke aanrakingen zouden er immers voor zorgen dat er oxytocin, een hormoon dat een gevoel van vertrouwen creëert, wordt vrijgemaakt. Bovendien zouden tegelijkerheid de niveau`s van het stresshormoon cortisol worden verlaagd. De krant voegt er aan toe dat er steeds meer aanwijzingen zijn dat dergelijke boodschappen kunnen leiden tot nagenoeg onmiddellijke veranderingen in de gedachten en gedragingen van het invididu. Studenten die van hun leerkracht een bemoedigend klap op de rug of de arm krijgen, blijken twee keer zo vlug geneigd te zijn om vrijwillig mee te werken. Het lichaam ervaart volgens onderzoekers deze aanrakingen als een signaal dat de andere bereid is om samen de last van een opdracht of een probleem te dragen.
