Discussie over topsalarissen moet rationeler gevoerd worden
Door deze focus worden we aangesproken op ons gevoel voor `ruilrechtvaardigheid`. De vrijemarktwerking bepaalt wat een individu mag verlangen in ruil voor zijn prestaties. Publiciteit over dit onderwerp doet echter een eenzijdig beroep op dit gevoel van ruilrechtvaardigheid: publicaties van salarissen leiden tot extern vergelijk. Dit heeft een negatief neveneffect. Want werd er aanvankelijk een matigend effect verwacht van publicatie, in de praktijk heeft het een opdrijvend effect: bestuurders gaan zich richten naar zwaarder betaalde collega`s bij andere bedrijven. De discussie zou evenwichtiger worden als er meer gedacht wordt in termen van `verdelende rechtvaardigheid`. Deze vorm van rechtvaardigheid gaat over de vraag wat een eerlijke verdeling is van `de taart`.
De discussie gaat dan over de verhoudingen in de betalingen aan alle medewerkers binnen een organisatie, en de redenen die daaraan ten grondslag liggen. Niet andere directeuren bepalen het salaris, het antwoord wordt binnen de eigen organisatie gevonden.
Bron(nen): Gids voor Personeelsmanagement (januari/februari 2010)
