Het IMF doelt hierbij op het gebruik van onvolledige modellen door rating agencies om ratings aan securitisatieproducten toe te kennen, het feit dat beleggers te veel vertrouwden op deze ratings en de complexiteit van veel securitisatieproducten. Een andere steen des aanstoots is dat veel specifieke informatie met betrekking tot securitiseringsactiviteiten van banken onbekend was bij beleggers, omdat de boekhoudregels geen dergelijke informatieverplichtingen kennen. Het IMF pleit voorts voor maatregelen die banken dwingen een deel van de door hen gesecuritiseerde bezittingen op de eigen balans te behouden, zodat zij gevoelig blijven voor de gevolgen van hun eigen securitisatie.
Ook moeten securitisatieproducten worden vereenvoudigd en moet de beloning van securitisatiebankiers mede afhangen van de langetermijnresultaten van de eigen beleggingsproducten. Het IMF waarschuwt nadrukkelijk dat de ingezette beleidsmaatregelen die de oude uitwassen moeten voorkomen, niet mogen leiden tot het verdwijnen van de securitiseringsmarkt.
