Een voorbeeld van een disfunctioneel patroon is de zogeheten projectenval, de neiging van managers om direct via een project en het toewijzen van budgetten te reageren op waargenomen omgevingsveranderingen. Een tweede disfunctionele verandering ontstaat als vanuit de aanleiding en scope van verandering geroepen wordt om `verandervermogen`. Dit wordt meteen gevolgd door een `mobilisatiereflex`; alle hens gaan aan dek, er wordt niet gekeken wat er moet gebeuren en vooral niet door wie. Een derde reactie komt voort uit modegevoeligheid waarbij klakkeloos nieuwe managementtrends gevolgd worden.
Een veel voorkomende reactie is de analysefout: de aanleiding voor verandering wordt direct vertaald in veranderdoelen, zonder te toetsen welke effecten die aanleiding daadwerkelijk heeft op de missie en hoe deze tot uitdrukking komt in de vorm van een ambitie of noodzaak. Een laatste voorbeeld is de citroenpers- het verhogen van de druk op medewerkers.
Bron(nen): Holland Management Review (september-oktober 2009)
