21 november 2006 -
Bedrijven moeten hun spirituele intelligentie ontwikkelen. Anders worden het monsters die zichzelf opeten, stelt de bekende natuurkundige, filosofe en gerenommeerde managementdeskundige Danah Zohar in een vlammend pleidooi. "Alleen het bedrijfsleven kan de wereld redden."
Zohar, die bekend werd met boeken over kwantumfysica en spirituele intelligentie, zou graag willen dat haar kleinkinderen opgroeien zonder zich druk te hoeven maken over klimaatverandering, armoede of andere zorgwekkende ontwikkelingen.
Welvaart versus welzijn "Alle onderzoeken tonen aan dat we snel moeten ingrijpen in de klimaatveranderingen. Anders is het te laat en worden bedrijven monsters die zichzelf opeten omdat zij juist alles consumeren en vernietigen waar zij van afhankelijk zijn", zegt Zohar. Het is inmiddels een bekend verhaal. Het kapitalisme heeft rijkdom gecreëerd, maar weinig welzijn. "Er is zoveel stress en depressie in het bedrijfsleven. Veel managers in de westerse wereld ervaren zinloosheid in hun werk en raken soms zelfs in een existentiële crisis." Ze heeft daarom een oplossing voor leidinggevenden en medewerkers die gefrustreerd zijn in hun werk: ontwikkel je spirituele intelligentie (SQ). Want dat is zingeving, volgens de deskundige, en daar hebben alle mensen behoefte aan.
Holistisch denken De natuurkundige definieert SQ middels een aantal onderliggende principes zoals coöperatie, compassie of nederigheid. "SQ gaat verder waar emotionele intelligentie (EQ) stopt. Het gaat om holistisch denken, het besef dat alles met elkaar is verbonden. Begrijpen wie je bent, waarom je doet wat je doet en trouw blijven aan je principes. EQ is wat je voelt, SQ is wie jij bent." Een beroemd citaat van Mahatma Gandhi illustreert volgens haar goed de essentie van spirituele intelligentie. 'Wees zelf de verandering die je wilt zien in de wereld.'
Spiritualiteit Zij ziet een duidelijke link tussen kwantumfysica en spiritualiteit. "Alles is met elkaar verbonden. Een bestuursvoorzitter zei tegen mij: 'Ik weet niet wat hier buiten gebeurt, maar het kan mij ook niets schelen'. Zo'n houding is onaanvaardbaar. Bedrijven moeten zich realiseren dat winst niet langer ten koste van anderen mag gaan. Wij dienen meerwaarde te creëren voor de samenleving, niet alleen voor de aandeelhouders." Zohar zou graag meer ridders zien in het bedrijfsleven. "Leiders die bereid zijn te vechten of zelfs te sterven voor hun nobele principes. Als slechts vijf procent van leiders de kracht van spirituele intelligentie inziet en ontwikkelt, kantelt de organisatie." Moed Iedereen kan volgens haar spirituele intelligentie ontwikkelen. Al is het lastig, geeft zij onmiddellijk toe. "Er is moed voor nodig omdat je vaak de enige bent en weerstand zult ervaren als je tegen de massa ingaat. Open en onbevooroordeeld de wereld tegemoet treden leer je niet op een tweedaagse managementcursus. Je moet eerst veel bagage kwijtraken." Het begint al thuis met de verwachtingen van ouders, gaat door op school en in het bedrijfsleven. "Zaken in twijfel trekken of de status quo aanvechten wordt je bijna nergens in dank afgenomen. Vragen naar het waarom is echter een fundamenteel principe. Anders raak je je beperkende overtuigingen niet kwijt."
Oprechte diversiteit Spirituele intelligentie betekent bovendien het werkelijk waarderen van verschillen, ook wel bekend als diversiteitbeleid. "En dan heb ik het niet over een excuus-Truus in de top, maar over het vieren van verschillen. Geen arrogante tolerantie, maar echt blij zijn dat anderen anders zijn." Angst en cynisme overheersen te vaak in het bedrijfsleven, is haar ervaring. "Egoïsme, competitie of hebzucht lijken de voornaamste drijfveren. Ook is er doorgaans een te groot verschil tussen het privé-leven en het werk. Thuis spelen managers heerlijk met hun kinderen, op de zaak gaat het alleen nog over geld. Mensen worden niet toegestaan zichzelf te zijn."
Ben erg blij met de reacties op deze herkenning en erkenning. Ik kan me helemaal hierin vinden.
Het is toch niet normaal wanneer op één kantoor van ongeveer 4 x 6 m. personeelsleden per computer, dus per e-mail met elkaar communiceren. Waar zijn we dan mee bezig. Dit is maar één voorbeeld.
Ik zou ook willen pleiten voor een stilte ruimte in het bedrijf, zodat er even tijd is voor bezinning en het opbouwen van energie.
Het is zo hard nodig. Zeker is creativiteit niet alleen de exclusiviteit van de kunstenaar, maar ze werken er hard voor en leveren veel in.
Maar het werkt en de prachtige resultaten zijn zichtbaar en voelbaar.
Evelyn Héylen.
Paul
|
|
21
-
11
-
2006
|
07
:
38
uur
Als iedereen spiritueel ingesteld zou zijn en zich ook bezig zou houden met de gevolgen van kwantumfysica (holistich denken) , zou de wereld er een stuk beter uitzien. Men zou meer bewust zijn van de gevolgen die men met positieve en negatieve instelling en gedachte uitraalt.
Gerrit Michels
|
|
21
-
11
-
2006
|
10
:
21
uur
Geachte redactie,
Waarschijnlijk kennen heel veel mensen diverse aspecten terug t.a.v. bovenstaand verhaal.
Welvaart en welzijn kunnen in balans zijn, maar je moet er wel veel voor doen.
Als je iemand vraagt, waarom doe je dit werk? Krijg je steevast het antwoord " omdat ik het leuk vind". Stel je vervolgens de vraag: " wil je zo doorwerken tot je 65e jaar", dan worden de reacties al aanzienlijk anders.
Ga je er vervolgens nog dieper op in met de vraag: zou jij dit werk ook doen als je er niet voor betaald kreeg of de helft van jou huidige salaris" dan houdt je bijna helemaal niemand meer over.
Om deze vicieuze cirkel te doorbreken heb je inderdaad veel moed nodig. Want zovelen zijn toch zo verzot op zekerheden(welvaart) wat hen dan wederom het lef ontneemt om te gaan bewegen(welzijn).
Ik kan dan ook alleen maar aanraden, als je je in bovenstaand verhaal kunt vinden, praat eens met iemand die je werkelijk vertrouwd of neem bv een personal coach. Kijk waar je sterktes liggen en werk die verder uit.
Je moet de dingen bewust doen. Je dient helder gewaar te zijn van hetgeen er gebeurt en hoe het gebeurt. Als je duidelijk ziet wat er gebeurt en hoe het gebeurt kun je dienoverkomstig handelen. Je zult dan weinig moeilijkheden ondervinden en krachtig en effectief optreden zowel in het prive als het zakelijke leven.
Kortom we zijn zelf verantwoordelijk voor al onze ervaringen.
Met vriendelijke groet, Gerrit Michels.
N. Dragt
|
|
21
-
11
-
2006
|
08
:
37
uur
Het zou zeker een goede zaak zijn, als de toekomst van de omgeving door bedrijven meegenomen zou worden in hun strategische beslissingen. Maar zolang de beloning voor die strategische keuzes in volgende generaties valt en status verkregen wordt door winst in de nabije toekomst is SQ een droom binnen het bedrijfsleven.
Veel handiger zou het zijn als bedrijven zouden worden afgerekend op de kwaliteit van hun bedrijfsvoering. Dus bedrijven met grote marges, omdat ze hun omgeving uitbuiten, moeten meer belasting betalen. Helaas zullen zulke bedrijven ook bereid zijn om hun belastingaangifte te manipuleren om zo te bewijzen, dat ze hun omgeving niet uitbuiten. En hoe wil je het controleren als het in het buitenland gebeurt en niet onder directe controle van het bedrijf. Tot hoever is een bedrijf verantwoordelijk voor wat andere bedrijven doen?
Aan de andere kant zijn er genoeg bedrijven, die zich ethisch gedragen en er goed van kunnen bestaan. Dus uiteindelijk is het een keuze.
dick
|
|
21
-
11
-
2006
|
08
:
49
uur
Wat een onzin op de vroege ochtend en dan nog wel vlak voor de verkiezingen. Dit zou een taak voor de overheid moeten zijn en niet voor het bedrijfsleven. Deze zullen nooit deze eerste stap zetten. Dream on, baby.
mevrouw Hanneke Witteveen
|
|
21
-
11
-
2006
|
09
:
18
uur
Ik ben het helemaal eens met bovenstaand artikel. Zoals Danah Zohar opmerkt, onbekend maakt onbemind. Maar je ziet gelukkig een kentering ontstaan. Kijk maar in de schappen bij de supermarkt, er komt meer aanbod aan biologische produkten, er verschijnen tijdschriften als Happinez en een nieuw tijdschrift van Rick Felderhof waar spiritualiteit aanbod komt. Gelukkig merk ik in mijn bureau voor coaching en loopbaanbegeleiding ook dat mensen zich steeds meer openstellen voor spiritualiteit. Ik hoop dat dit een tendens is, die doorzet. Dat mensen zich beseffen dat wij de wereld niet nog verder kunnen leeghollen. Hopen dat ze bij de multinationals als Shell en andere grote bedrijven ook snel tot dit inzicht komen. Iedereen wil toch een leefbare wereld voor zijn kinderen achterlaten?
mevrouw Ingrid A.R. Enkhuijzen
|
|
21
-
11
-
2006
|
09
:
52
uur
Ik ben het met bovenstaande helemaal eens.
Daar zou namelijk ook de wereldvrede in mogen zitten. De laatste alinea verteld eigenlijk wat wij allemaal niet moeten zijn/doen. Een egoistische cynische hebzuchtige en eeuwig strijdende manager/medewerker is funest voor het bedrijf en de wereld.
Helaas is er op dit moment in bepaalde bedrijven nog wel het imago van: Jij doet het werk, jij bedenkt het en ik ga met de credits ervandoor. Dit is voor mensen die niet egoistisch,competief en hebzuchtig een harde klap waar zij wel mee geconfronteerd worden.
De enige oplossing voor meer spirituele (rustgevende)managers/medewerkers zou kunnen zijn: Verander jezelf en de rest zal volgen. Geef eens een compliment, geef een stukje rust, respecteer de ander om wat hij/zij goed doet en haal daar de kwaliteit uit.
Als iedere machtswellusteling zijn wapen zou neerleggen, en een ander niet zou bedreigen. En de mens een ander geen kwaad kon doen. Dan hebben wij volgens mij het ultieme wereld genot bereikt. Namelijk rust en vrede in ons korte bestaan op aarde.
Zohar, dus niet alleen een organisatie kantelen maar heel de wereld.
Laten wij maar bij onszelf beginnen, dan volgt de rest vanzelf.
heer Luc Philips
|
|
21
-
11
-
2006
|
09
:
53
uur
At last, zou ik zo zeggen. Het is waar: de deal is geen exlusiviteit meer van de zakenman, creativiteit is geen exclusiviteit meer van de kunstenaar, visie is geen excluviteit meer van een staatsman of policitus, het huishouden is geen exclusiviteit meer van de vrouw, spiritualiteit is geen exclusiviteit meer van de priester, .... de huidige tijdsgeest vraagt een multidiscplinaire en multidimensionele ontwikkeling van de mens in de mens. Het vraagt véél, maar het is mogelijk. En enkel doordat mensen aan zichzelf gaan werken en 'innerlijk veranderen' zullen wij daardoor de wereld veranderen, en in het zakenleven, ik sta er zelf, is inderdaad één van de belangrijkste uitdagingen en sectoren waar effectief op korte tijd kritische massa kan gerealiseerd worden. Uiteindelijk draagt het 'initatief' de wereld. Transformatie binnen dat 'initatief' betekent transformatie in de wereld.
Mirjam W.
|
|
21
-
11
-
2006
|
09
:
54
uur
Alhoewel het boek van Zohar, Spirituele Intelligentie, een redelijk goed geschreven en informatief werk is, is het bovenstaande wederom een beschrijving van wat de meeste mensen helemaal niet kunnen zijn. Het lijkt me zinvoller als mensen om te beginnen wat geinteresseerder in elkaar zijn en niet de hele dag achter die toch niet te realiseren doelen aanhollen. Wel te realiseren doelen horen gewoon bij het werk.
John Winkel
|
|
21
-
11
-
2006
|
10
:
27
uur
Er is lef en inzicht nodig om een spiritueel leider te worden. Lef om bestaande denkpatronen te willen doorbreken en inzicht in zichzelf en de ander. De meeste managers handelen nog vanuit angst. Angst voor het niet halen van de beoogde doelstellingen. En angst leidt tot krampachtigheid en tot a-creativiteit. Dit werkt door in de organisatie. Een positief voorbeeld van hoe het ook kan is Tex Gunning van Unilever. Lees eens zijn artikel in het tijdschrift Zens van de november.
Diana
|
|
21
-
11
-
2006
|
10
:
40
uur
Helaas wordt het woord 'spiritualiteit' nog steeds door veel mensen gezien als een vies woord. Met name ondernemers doen liever zaken met het hoofd dan het hart. Je wordt zo snel gezien als zweefteef (sorry voor het platte woord) als je het hebt over bewustzijn en de vraag 'Wie ben ik.."
Gelukkig maak ik me er niet erg druk om, hoe anderen over me denken. Daarom gebruik ik veel levensvragen binnen mijn werkzaamheden (W&S bureau) om zo er achter te komen wie iemand echt is...
Ik denk dat een gezonde balans tussen hoofd en hart prima werkt.
heer M.P.D. Odijk
|
|
21
-
11
-
2006
|
10
:
55
uur
Interessant artikel: Een beloning voor aandeelhouders en medewerkers voor bedrijven wordt nu uitgekeerd in de vorm van een stukje van de belangrijkste god die het westen nu kent: Geld.
Waarom zou deze beloning niet uitgekeerd kunnen worden in een verbetering van onze omgeving? Als individu heb je veel minder macht om deze te veranderen; bedrijven hebben hier een veel grotere vinger in de pap.
Het is erg makkelijk om dit bij de overheid neer te leggen, en vervolgens te protesteren als de overheid regels opstelt (over uitstoot, vervuiling etc.). Aan de andere kant krijg je wel scheve gezichten als het ene bedrijf veel meer doet voor het (algemeen) welzijn dan het andere. De overheid zou hier een coördinerende rol in kunnen spelen.
b.j.p.mieden@pyramide.nl
|
|
21
-
11
-
2006
|
11
:
53
uur
Een waardevol en boeiend artikel. Niet alleen het bedrijfsleven kan de wereld redden. Dat kunnen we met elkaar en daarin kunnen de andere maatschappelijke disciplines zoals de wetenschap, de religies/godsdiensten, de kunstenaars, de politiek, de publieke sector en de ngo's hun bijdrage aan leveren. De Stichting Globaliseringscentrum zet zich in voor een integrale aanpak met o.a. de workshop "Duurzame ontwikkeling door verbinding".(zie www.ikverbind.nl). Maar de verandering begint inderdaad ook en met name bij ons zelf, onze eigen verantwoordelijkheid en ons eigen initiatief. Zohar stelt terecht dat alles verbonden is met elkaar. Het Ennisme, de filosofie van de verbinding, gaat uit van eenheid in verscheidenheid. Het is jammer dat spiritualiteit vaak als zweverig wordt gezien. In workshops en coachingstrajecten merk ik dat mensen heel graag er concreet mee aan de slag gaan als ik dat vertaal naar hun zelfbeeld, mensbeeld en wereldbeeld, hun waarden en normen en levensovertuiging. Er is meer dan ons IQ, EQ en SQ. Namelijk Sociale Intelligentie en Relationele intelligentie. Deze intelligenties
en de zes kwaliteitsniveaus van leven: fysiek, mentaal, emotioneel, sociaal, relationeel en spiritueel beinvloeden elkaar en zijn wederzijds afhankelijk van elkaar. Daar handen en voeten aan geven en concreet over nadenken en stappen in ondernemen is bepaald niet zweverig. Organisaties varen er wel bij en realistische doelen worden er beter en sneller door gerealiseerd. Dat zijn wellicht allemaal druppels in een grote vijver, maar stap voor stap wordt er wel wat bereikt. De deelnemers aan bovengenoemde workshop en ikzelf hebben persoonlijk mogen ervaren hoe stimulerend en inspirerend een integrale aanpak, met input uit diverse invalshoeken, werkt. En zo zijn er meerdere voorbeelden, ook in het bedrijfsleven, waarin executives inzien dat niet alleen onze SQ maar ook de andere intelligenties dienen te worden ingezet om tot de gewenste resultaten te komen, met aandacht en respect voor de omgeving.
Bert-Jan van der Mieden.
mevrouw Pamela Smit
|
|
21
-
11
-
2006
|
12
:
09
uur
Ben erg blij met het feit dat er zo'n "zweverig" artikel wordt geplaatst. Het is toch immers niet vreemd dat onze maatschappij, als tegenreactie op het materialistische, de individualisering en ook de globalisering, weer een zwaai naar de zachtere, vrouwelijke kant gaat maken.
Zoals mevrouw aangeeft, zingeving in het leven is iets waar alle mensen behoefte aan hebben. Is het niet zo dat de afgelopen jaren mensen die zingeving niet meer en masse kunnen vinden in religie of politiek? Juist hier liggen enorme kansen voor bedrijven. Ga maar na, de voorkeuren die we allemaal wel hebben voor bepaalde brands is allang niet meer omdat het product significant beter is. Gaat u bij uzelf eens na waarom u een bepaald merk koopt, u zult zien dat het om het gevoel en de emoties gaat, in essentie dus 'spirituele' aspecten.
Enkele voorbeelden? Harley Davidson, Disney, Max Havelaar koffie, om maar een paar te noemen.
En zodra spirituele intelligentie voor bedrijven ook winstgevend blijkt te zijn, wordt het allemaal toch een stuk minder zweverig.
heer A.H. Steinkuhler
|
|
21
-
11
-
2006
|
12
:
11
uur
Re.:Bedrijfsleven heeft " spirituele ridders " nodig.
Goed gesteld door U. Mijn komplimenten.
Kan ieder mens bijv.een cursus Filosofie aanraden.
Was 16 en wist wat ik wilde worden. Typisch dat woord:
Worden. Want "Zijn "is belangrijker. Was 20 startte mijn
bedrijf. Was 28 en veel geld op de bank en veel personeel.
Maar....dit was het niet.
Volgde toen wekelijks de cursus Filosofie tot de leeftijd van 50 jaar.
Mag best stellen, dat ik behoorlijk in balans ben om
het mooie leven te zien en te beleven.
Natuurlijk ben ik ook door dalen gestrompeld, maar dat
zit in het levenspakket.
Belangrijk is dat je moeilijke punten(geen problemen noemen) voor je neerlegd en niet in jezelf blijft houden.Wij eten 3x per dag. Waarmee voeden wij bewust de geest?
Dat is het geheim.
Train de geest "ook " met spirituele zaken.
Sukses lezers met het "ontwikkelen"(wikkel er af )
van de geheimen van de geest.
heer PAL Jansen
|
|
21
-
11
-
2006
|
12
:
18
uur
Als organisatie opsteller ben ik blij dat dit artikel de gemoederen, gezien de vele reacties, goed bezig houdt.
Zoals de ziel tijd en ruimteloos is, zo is de ziel van een organisatie dat ook. Het lijden van de mens kun je ook betrekken op het bedrijfsleven. We zullen moeten lijden todat we alle lessen tot ons nemen. Niemand die dit proces kan versnellen, vertragen of zelfs maar beinvloeden. De wetten van de kosmos zijn op alles en iedereen van toepassing. Dus dan maar lijdzaam toekijken?
Nee, bewustwording is een groot goed dat uiteindelijk zal helpen bij het tot stand komen van algehele verlichting.
Een bewust mens kent geen angst, niet voor welvaart, niet voor de dood. Mensen in bewustzijn dwingen lukt al helemaal niet. Dus, begin inderdaad bij uzelf. Laat alle wensen en dromen varen, omdat het holistische proces onvermijdelijk tot balans zal blijven streven en zich niet bekommert om uw wensen of dromen. Leef nu en handel nu. Dromen nastreven is prima, maar niet als doel.
ingrid wijngaarde
|
|
21
-
11
-
2006
|
14
:
36
uur
Het is pas een ware 'Aufklärung' als de mens gaat beseffen dat alles waar hij naar zoekt, te vinden is in het besef dat hij de 'verzorger en bewaarder van de aarde en van zijn broeder' is. Toen we dit geloofsprincipe overboord gooiden, hebben we het kind met het badwater weggegooid.
De wereld is niet op zoek naar spirituele leiders, maar naar gelovige leiders, "levende mensen" die hun verantwoordelijkheid nemen en niet "dood" zijn voor de nood waar de aarde door de menselijke hebzucht in is belandt. Zolang de winst elk jaar meer moet zijn dan in het vorige, betekent het dat we steeds meer zullen vragen van een aarde die op den duur niet meer aan onze onverzadigbare begeerte zal kunnen voldoen.
Alleen dat geloofsprincipe kan de mens bevrijden van het denkkader dat stelt dat economische groei en zorg voor het milieu en voor de mensen die het minder hebben, niet samen kunnen gaan. Mijn part hoef je niet eens bij een kerk te horen om de waarde hiervan in te zien en in de praktijk te brengen. Ghandi was in dat opzicht een christelijke hindoe. Beschaafdheid meet je immers niet af aan elkaar, maar aan een vaste maatstaf buiten jezelf.
Uit die intrinsieke behoefte aan zingeving, meerwaarde en medemenselijkheid, haal je je drive en voldoening in je werk. Negeer die behoefte en het gaat vroeger of later fout. We zullen niet zoveel later dan nu op een mondiale manier geconfronteerd worden met de gevolgen van de leegroof.
Ik ben het eens met Zohar dat we naar het geheel moeten kijken. Het herstellend vermogen van de aarde houdt een keer op. Het is net als een kamer van 2 bij 2 waar je maar mensen in blijft proppen, die allemaal leven, roken, hoesten en scheten laten: op den duur is het er niet meer uit te houden.
Er zal dan wel iets fundamenteels moeten veranderen in het denkkader van de managers van deze wereld. Er zal iets fundamenteels moeten veranderen in de opstelling van rijke landen, waar 10% van de wereldbevolking, 90% van de grondstoffen voor zichzelf opeist en verspilt.
Er zal iets fundamenteels moeten veranderen in de wijze waarop wij naar arme landen kijken. Zoals Zohar het zegt, niet vanuit de hoogte door een misplaatste arrogantie en een houding van “kijk eens hoe tolerant we tegenover jullie sloebers zijn”. De wereld zit niet te wachten op tolerante mensen die anderen genadebrood toewerpen om hun afgestompte geweten te sussen.
Zolang we echter toestaan dat we ramp na ramp te zien krijgen, maar ongestoord doorgaan met waar we gebleven waren, slijt de menselijkheid aan ons en degenereren we inderdaad tot monsters.
joan lansdorf
|
|
21
-
11
-
2006
|
14
:
51
uur
Prachtig artikel. Klopt helemaal. Als bedrijven meer tijd en aandacht aan de mens als geheel zouden besteden, dan alleen aan het "koop gedrag" dan zouden ze zeker meer kans van slagen hebben. De mens is een totaliteit en dien door elke organiusatie ook als zodaniog benaderd te worden. Een separate benadering is eng.
Herman Cornet
|
|
21
-
11
-
2006
|
19
:
16
uur
Ik ben onlangs bij een lezing geweest van Ervin Laszlo. Volgens hem (en vele andere wetenschappers) nadert de wereld zijn chaos-punt, het moment waarop de wereld onherroepelijk in een nieuwe fase terecht komt die ofwel leidt tot afbraak, of tot een doorbraak naar een nieuwe wijze van functioneren. Er is volgens hem NU actie nodig. Van iedereen. Werken aan een duurzame wereld te beginnen bij jezelf en vervolgens anderen (o.a. in de organisatie waar je werkt) beinvloeden om beslissingen te nemen op basis van duurzame argumenten. Als er maar genoeg mensen hier werk van maken dan ontstaat er voldoende "critical mass" om het naar de positieve kant uit te laten slaan.
Ik ben bezig om in Nederland een organisatie op te richten die mensen en organisaties ondersteund werk te maken van duurzaamheid. Ik wil daarbij aansluiten bij van Living Earth Foudation i(LEF) in Engeland. En het meervoud van LEF is LEVEN volgens Loesje. We hebben nu het lef te tonen om onze oude manieren te veranderen. Als we blijven doen wat we altijd hebben gedaan, dan komen we waar we niet willen zijn.
heer Huub Koch
|
|
22
-
11
-
2006
|
10
:
42
uur
@ JE Bouten: Natuurlijk moet iedereen bij zichzelf beginnen, maar de reden dat het bedrijfsleven een voortrekkersrol kan spelen in deze kwestie ligt in de situatie dat 'Merken' en dus bedrijven, steeds vaker een bron van zingeving zijn. Een rol die de overheid grotendeels verloren heeft.
heer JE Bouten
|
|
21
-
11
-
2006
|
21
:
19
uur
Ik vind het vreemd dat iedereen er mee eens is dat het bedrijfsleven dit op zich moet nemen, maar dienen wij niet bij onszelf te beginnen?
Wellicht zijn wij zo omdat wij dat aanvaarden, en ik denk niet dat dit de baas zijn schuld is.
Met vriendelijke groet,
Johan bouten
Easyris
mevrouw Veronique Beauprez
|
|
22
-
11
-
2006
|
15
:
53
uur
Jarenlang vecht ik tegen de bierkaai in het bedrijfsleven.
Ik voelde me er nooit thuis.
Altijd zeiden ze me je moet harder worden.
Maar wat doe je dan als je niet zo bent?
Eruit stappen en een eigen zaak beginnen waar je dan coaching en massages geeft.
Mijn diploma Licentiaat Handelswetenschappen komt nog misschien van pas in een bedrijf waar ze het hart ook belangrijk vinden.
heer Wil Jansen
|
|
23
-
11
-
2006
|
17
:
32
uur
Aan de "vragenlijst" van Gerrit Michels zou ik graag de vraag toe willen voegen " Als het jouw bedrijf was, zou je het dan doen zoals je het nu doet". Ik heb deze vraag in het verleden vele malen gesteld en de antwoorden waren bijna allemaal "Nee, dan zou ik .....". Interessant dat we blijkbaar (soms jarenlang) dingen doen waarvan we vinden dat ze anders (lees: soms beter) kunnen. We maken echter wel zelf de keuze om dit zo te doen. Je moet maar een ding in het leven en dat is DOOD GAAN. Al het andere is een keuze.
mevrouw Marjolein Hins
|
|
22
-
11
-
2006
|
18
:
53
uur
Danah Zohar heeft gelijk, echter we hoeven niet te wachten tot de bedrijven beginnen of verder stappen zetten. In die houding laten we onze eigen individuele verantwoordelijkheid los en creëeren we afhankelijkheid.
Iedereen kan vanaf vandaag zelf een verschil maken, door de eigen omgeving anders te benaderen en te werken aan zijn/haar persoonlijk bewustzijn. En natuurlijk is het fijn als je dit anders denken en handelen ook meeneemt naar het bedrijf waar je werkt, des te eerder hebben we deze noodzakelijke verandering tot stand gebracht.
Wees moedig en her-inner waar jouw kracht en kennis zit om hieraan bij te dragen, succes!
Hartelijke groet, Marjolein Hins
Ad de Beer
|
|
22
-
11
-
2006
|
09
:
02
uur
Oude wijn in nieuwe zakken.
Al eeuwen proberen wetenschappers van vrijwel alle disciplines zich te bemoeien met organisatiekunde. Darwin schreef al over de ontwikkeling van organisaties.
Marxk schreef dat er iedere 50 jaar een revolutie zou plaatsvinden (voor Lenin een goede reden om er maar vast een te organiseren) en later bleek dat Markx het goed had gezien. Alleen ontstond niet de socialistische heilstaat, maar juist de kapitalistische staat en storte de communistische dictaturen in ten koste van de democratische dictatuur die we vandaag weer mogen bevestigen door een waardeloze stem uit te brengen.
Zolang er mensen bestaan bestaat er macht en dat is niet te veranderen. Zo lang er geld bestaat zal het streven naar meer geld blijven bestaan.
Aan de andere kant heeft spiritualiteit steeds meer invloed gekregen op de wereld. Managers durven besluiten te nemen op gevoel, spiritueel management is algemeen geworden, al geven we dat, vanwege het zweverige karakter dat door figuren die nog niet beseffen dat de jaren '60 al enige tijd geleden voorbij zijn gegaan, vorm is gegeven en in stand wordt gehouden.
Kortom, het is een ontwikkeling die al lang gaande is, waar honderden boeken over zijn geschreven (onder meer een goed werk van Koos Haffkamp).
In de reacties boven zie ik dan ook niets anders dan reacties van mensen die de jaren '60 nog vers in het geheugen hebben en mensen die zich daar, vanuit een misplaatst macho-gedrag tegen verzetten.
Beiden hebben dus een waas voor de ogen en zien daardoor de werkelijkheid niet meer.
En juist dat is de belangrijkste hinderpaal voor verdere groei.
Ad de Beer
Manager Management Develpment
Faurecia
m.campisano
|
|
23
-
11
-
2006
|
21
:
54
uur
Ik vind de stelling spirituele bezinning op de werkplek eerlijk gezegd niet haalbaar als je niet zelf eerst je eigen problemen kan oplossen.
Michelle Wollen
|
|
22
-
11
-
2006
|
10
:
26
uur
Geachte,
Zelf ben ik een erg spiritueel en emotie persoon,
privé als zakelijk. Dit straal ik dagelijks uit, hetzij mijn omgeving het toelaat. Ik sta open voor anderen hun welzijn en zal zoveel mogelijk doen om hun welzijn te bevorden, al moet ik beslissingen maken die misschien controversieel zijn.
In mijn werkomgeving (tot mijn spijt) wordt dit niet gewaardeerd, eerder het tegenovergestelde.
Ik mag misschien nog jong en tamelijk onervaren zijn, maar mijn hart en kennis ligt op de juiste plaats.
Daar waar ik kan zal ik mijn SQ delen met andere medewerkers, ongeacht in welke managementlaag zij zich bevinden. Het is een werkelijk een prachtig idee om alle managers aan hun SQ en EQ te laten werken, maar toch zal er eerst een verandering moeten komen in de gehele wereldse bedrijfscultuur eer men echt kan beginnen aan een andere denken werkwijze.
Als we in een perfecte wereld zouden leven, dan hoefden geleerden niet na te denken over dit soort zaken, zou het de gewoonste zaak zijn van de wereld.
Helaas is dit een trend die niet opgewassen zal zijn tegen de keiharde werkelijkheid.
R. in 't Veld
|
|
27
-
11
-
2006
|
23
:
02
uur
Danah Zohar en Ian Marshall (spirituele intelligentie en spiritueel management) slaan de spijker op zijn kop. In het westen zijn we ons denken geworden en weg uit het moment. Ons gedrag wordt gestuurd door ervaringen en verwachtingen en de economische aanjager confronteert ons dag in dag uit met dat wat we niet bezitten en voedt de ontevredenheid met ons bestaan. In de holistische benadering zit ingebakken de balans tussen ratio en ziel (spiritualiteit). Oude patronen dienen doorbroken te worden en bewustwording van die patronen leidt tot een nieuw paradigma. Dit is zeker niet eenvoudig maar vanuit wat kleine stappen die ik heb gezet kan ik zeggen :Het werkt en het geeft enorm veel rust. Druk wordt door mij anders ervaren.
Iedereen succes
P.S. kijk ook eens naar de film What the Bleep do we know
Patroongedrag en Pardigmawisseling verklaart met behulp van kwantumfysica.
heer Theo Janssen
|
|
28
-
11
-
2006
|
09
:
37
uur
Het getuigt van moed en inzicht om iets van een andere kant te bekijken. ... Iemand die vindt dat dat 'zweverig' is -zoals enkele reacties op het onderwerp van de column - heeft nog nooit kennisgenomen van een basisprincipe van de in het bedrijfsleven zo opgehemelde noodzaak van 'in control zijn'. In control zijn is niets anders dan (met meer of minder holistische ogen) op een onorthodoxe manier kijken naar je handelen, je productie. Doe je dát nl goed, dan gaat het - met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid - op den duur 'beter'; en voor de omgeving als geheel gaat het dan duurzamer.
Voor de negatievere geesten onder de lezers: "Don't speak unless you can improve on the silence" (Hunter).
N. Dragt
|
|
28
-
11
-
2006
|
13
:
19
uur
Ik vind het altijd blijk geven van angst, als andere geluiden worden ingeperkt met opmerkingen over de houding, de inbreng, de effectiviteit.
Als we echt verandering willen in de richting van duurzaamheid, dan moeten we iedereen aan het woord laten en niet alleen maar de mensen die voor ons gevoel passen bij onze mening.
Ook negatieve opmerkingen bevatten namelijk een kern van waarheid en dragen bij aan verbetering. Het is juist de spirituele ridder die dit inziet. Daarom is het ook eigenlijk niet goed om van ridder te spreken, omdat er toch een agressieve, gevechtsconnotatie aan hangt. Spirituele ambassadeur zou misschien een betere term zijn geweest.
heer PAL Jansen
|
|
28
-
11
-
2006
|
17
:
52
uur
Iemand zweverig noemen staat gelijk aan iemand als negatieve geest bestempelen. Dan wordt het bijna een soort wij tegen zij of andersom. Spiritualiteit beoogt juist dat iedereen verbonden is, alleen niet iedereen is zich er bekwaam bewust van.
De transitie van onbekwaam onbewust naar bekwaam onbewust, naar onbekwaam bewust en uiteindelijk bekwaam bewust is een langdurig proces, zeker als de mensheid van etnocentrisch denken naar wereldcentrisch gaat.
Het is moeilijk om je niet boven onbewuste personen te stellen, maar ook zij zijn nodig om bewustheid in anderen te inspireren. Ook zij zijn onderdeel van de gehele transitie waarin wij ons bevinden.
Tevens denk ik dat "in control" zijn niet het doel is. Aanvaarden en volledige overgave aan de staat van "zijn" is wat mij betreft een beter doel. Ik raad zeker iedereen aan, zoals R. in 't Veld, om "What the Bleep do we Know"
eens te bekijken. Daarin blijkt dat het enige wat wij kunnen "controleren" is de wereld die wij zelf denken te creeren.
Hoe dan ook, het is prachtig dat dit artikel zoveel stof doet opwaaien. We mogen ons prijzen dat we deze transitie meemaken, ondanks de ellende die we nog voor de boeg hebben.
Ton van Well
|
|
29
-
11
-
2006
|
15
:
49
uur
Veelkleurige en over het algemeen constructieve reacties heeft dit artikel opgeleverd. In de lijn van de reacties van John Bouten (21.11) en van alle inzenders d.d. 27.11 en 28.11 citeer ik graag Mahatma Ghandi:"Wees zelf de verandering die je graag wilt zien in wereld". Een vernieuwend élan in onze samenleving in al haar facetten zoals bestuurlijk nederland, bedrijfsleven, het openbare leven, zorgverzekeraars enz.enz. komt uitsluitend duurzaam tot stand door zelf een rolmodel te zijn en ervan te genieten dat je dat mag zijn. Dezer dagen heb ik het voortouw genomen in zo'n project dat bij heel velen een gevoelige snaar raakt en hen tot verdere actie brengt, primair naar zichzelf. Het staat sinds 28.11.06 allemaal
op www.kleurrijkeakkoorden.net Doe wat je hart je ingeeft! Een hartegroet van Ton van Well
mevrouw Marjolein Hins
|
|
29
-
11
-
2006
|
19
:
59
uur
Beste Ton,
Leuk om te zien dat jij ook reageert. Via Ans Reurekas had ik jouw manifest al ontvangen en doorgestuurd naar een aantal mensen om me heen, omdat ik het een mooie manier vind en anders dan gebruikelijk. Jij spoort mensen aan om eigen verantwoordelijkheid te nemen (hou ik van en doe ik ook) i.p.v. dat je een petitie laat tekenen, die jij vervolgens gaat aanbieden bij iemand die dan maar verantwoordelijk zou moeten zijn/worden. Je legt 't precies, daar waar het moet, bij onszelf :-)
Overigens wijs ik je graag op (Klik hier) Dat project ben ik actief bij betrokken en Martien van Steenbergen was al van plan om jou eens te gaan benaderen. Wie weet vinden we elkaar en kunnen we handen ineen slaan.
Hartelijke groeten,
Marjolein Hins
Leer ontspannen presenteren met flair. Bent u gewend te presenteren en te speechen, maar wilt u een ware topspreker worden, die iedereen zich herinnert? Of bent u juist een beginneling, die spreekangst en gierende zenuwen wil omzetten naar een ontspannende en overtuigende presentatie? Pieter Frijters coacht en traint CEO's en topmanagers maar ook beginnende leidinggevenden en professionals. Bel 0182 612 345 om uw plek te reserveren of kijk op www.spreek.nl.
Het Handboek Online Marketing (HOM) is een praktisch management- en studieboek dat bol staat van de cijfers, feiten, do's en dont's, praktijkvoorbeelden, interviews, modellen en cases. Het handboek maakt een einde aan het blindelings inzetten van 'zomaar wat online instrumenten'.
