Salesblog: het grabbeltoneffect

Vraag bioscoopbezoekers wat ze is bijgebleven van de film en je krijgt evenveel verschillende antwoorden als er bezoekers zijn. Het zelfde overkomt uw product of dienst. Zoveel mensen zoveel reacties en (voor)oordelen. Het product als grabbelton. Deze grote variëteit aan reacties bevat een wijze les voor iedereen die zelf iets creëert.

Een voorbeeld. Na afloop van mijn trainingen vraag ik regelmatig: wat is het belangrijkste dat je vandaag hebt geleerd? Dan krijg je evenzoveel verschillende antwoorden als er deelnemers zijn. Iedereen noemt een ander aspect van de training.

Het product aanpassen?
In het verleden ging ik naarstig aan de slag met de aangedragen suggesties. Telkens was ik in de weer om mijn training te ‘verbeteren’. Tot mijn sjagrijn had het een licht negatief effect op beoordelingen van de trainingen. Je zou toch denken: de training is steeds beter aangepast aan de wensen van mijn klanten. Waarom krijg ik geen hogere beoordelingen?

Het is ook wel logisch: omdat iedereen iets anders belangrijk vindt, kom je nooit tegemoet aan hun wensen. Het is onmogelijk. Tenzij je voor iedereen een aparte training maakt. 

Geen ziel
De wijzigingen haalden de ‘ziel’ er uit. Tegenwoordig bewaak ik het concept als een moeder gans. Zo is het ook met andere producten en diensten. Een product of een dienst heeft de grootste kans van slagen wanneer het opmerkelijk is. Als je naar iedereen luistert heb je op z’n best een grauwe middenmoter in handen.

Ook op het internet
Hetzelfde verschijnsel zie je versterkt terug op websites, bijvoorbeeld mijn salesblogs. Tot voor een paar maanden terug mengde ik me in de discussies die soms ontstonden naar aanleiding van mijn schrijfsels. Ik ben er grotendeels mee gestopt. Het betekent geenszins dat ik de reacties negeer. U kunt er van op aan dat ik ze allemaal lees. Ik heb mijn zegje in de blog kunnen doen. Dan is het verder aan de lezer wat hij er van vindt.

Waar gaat het over?
De reacties gaan zelden over de kern van wat ik wil overbrengen. Trouwens niet alleen bij mij, ik zie het ook bij anderen. Misschien zijn wij auteurs de schuldigen. Maar ik vermoed dat er precies hetzelfde aan de hand is. Het grote verschil: het internet is democratisch, dus kan iedereen, ook mensen die voorheen de kans niet kregen, zijn mening geven. 

Selectief geheugen?
Mensen herinneren zich vooral de hoogtepunten (en natuurlijk de dieptepunten) en reageren er vervolgens op. Het blijft boeiend om te zien hoe mensen reageren en wat ze er mee doen. En ik blijf mijn eigen gang gaan. In de hoop iets bijzonders neer te zetten en emoties uit te lokken. De een lacht, de ander huilt, sommigen halen hun schouders op en weer anderen winden zich erover op. Allemaal prima. Uiteraard hoop ik dat de lezers er iets aan hebben.

Verhuizing
Volgend jaar schrijf ik de meeste blogs vanuit het buitenland. Want wij verhuizen begin januari naar Zweden. Wellicht leuk om dan af en toe ook iets over het Zweedse leven te melden. Voor geïnteresseerden zie de weblog 'Wonen en werken in Zweden'. Uiteraard kom ik regelmatig terug naar ons kikkerlandje om trainingen en lezingen te geven.

Van harte bedankt!
Iedereen van harte bedankt voor de vele leuke, pinnige en soms verbazingwekkende reacties. Ik bedank ook iedereen die niet heeft gereageerd, maar wel regelmatig mijn blogs leest. Zonder u zou het lang zo leuk niet zijn om te schrijven. Ik wens u allen prettige kerstdagen en een geweldig 2010!