12 september 2007 -
Er is nog een enorme weg te gaan om oudere werknemers langer aan slag te houden. Bedrijven proberen vooral meer jongeren binnen te halen en laten werknemers meer (over)uren draaien bij een tekort aan personeel. De overheid geeft overigens het slechte voorbeeld door zelf bij een grote reorganisatie bij het Rijk vooral veel oudere ambtenaren te laten afvloeien.
Tekort
Dat stelde staatssecretaris Ahmed Aboutaleb (Sociale Zaken) maandag, nadat hij had meegedaan aan een belronde langs ondernemingsraden over het langer aan de slag houden van oudere collega's. Volgens hem wordt in organisaties wel de krapte op de arbeidsmarkt gevoeld nu veel werknemers met pensioen gaan. Maar hij noemde het opvallend hoe vaak leeftijdsbewust personeelsbeleid geen thema is op de werkvloer.
Aboutaleb zei best te begrijpen dat bij een bedrijf 'de orderportefeuille het beleid dicteert'. Maar hij waarschuwde dat straks mogelijk geld niet meer het probleem is, maar een tekort aan mensen.
Aandacht De regiegroep GrijsWerkt blijft deze maand doorgaan met de belronde langs circa 10.000 ondernemingsraden (OR) om meer aandacht te vragen voor ouderen op de arbeidsmarkt. Uit de eerste resultaten blijkt, net als uit een soortgelijk onderzoek vorig jaar, dat in de helft van de bedrijven leeftijdsbewust personeelsbeleid geen thema is.
Toch is de werkgroep tevreden omdat vorige week, in de eerste belweek, door bijna duizend raden een speciale gids is besteld met tips om het onderwerp wel op de agenda te krijgen.
Meer en meer stemmen gaan op om te waarschuwen voor het huidig bedrijfsbeleid dat haar oorsprong vindt bij het begin van de industriële revolutie, toen mensen in overvloed beschikbaar waren en geld krap was waardoor ook alle beslissingen genomen werden door het kapitaal. Vandaag evolueert de markt héél snel naar een tegenovergestelde situatie en zullen binnenkort ook de banken een personeelsbeleidsplan eisen samen met het financieel plan. Want een goed financieel plan zonder de mensen die de kennis en/of de ervaring hebben om het plan uit te voeren, is niets meer dan een natte droom. Voor banken zal binnenkort een degelijke, in-de-tijd-verzekerde personeelsbezetting net zo belangrijk worden als alle andere huidige 'borgen'. Dit houdt eveneens in dat bedrijven hun personeel meer en meer zullen moeten betrekken in de besluitneming.
Eindelijk dit onderwerp in Managersonline.
Al vanaf 2001 staat dit onderwerp op mijn agenda.
Ouderen zijn duurder dan jongeren en ze zijn vaker ziek, een van de vooroordelen van directies, om bij elke reorganisatie in de afgelopen jaren zo veel mogelijk ouderen het bedrijf uit te krijgen. Liefst onder het motto “laat de gemeenschap hier maar voor betalen”, een goedkope wijze om mensen te lozen.
In 2004 kwam het onderzoek van prof. Maarssen van de Brink van de universiteit van Amsterdam, die duidelijk het tegendeel aangeeft, maar denkt u dat het VNO/NCW en MKB en natuurlijk de overheid zelf daar lering uit trekken.
Nee natuurlijk want ze blijven gewoon bij hun vooroordelen.
Dus wat anders bedenken, zoals demotie van ouderen, go wat jammer dat er CAO’s zijn die dit niet toelaten.
Je leven lang werken voor een bedrijf en dit als afscheid meekrijgen, welke onmensen verzinnen dit!
Bedrijven investeren niet meer in mensen van 45 jaar en ouder, geen geld voor scholing en begeleiding, dus die mensen blijven op het oude niveau en later wordt dit hun verweten door de managers. En wanneer ze dan ineens trainingen moeten volgen, dan snapt de directie niet waarom er geen enthousiasme van de werknemer komt.
Blijf de mensen scholen en coachen tot op de dag dat ze het bedrijf verlaten.
Wie zijn de beste mensen om jongeren in het vak in te wijden en te coachen?
Juist de ouderen die met hun ervaring veel kunnen betekenen voor de instroom.
Gelukkig voor de ouderen komt er een tijd aan dat er ook niet genoeg jongeren instromen en dan is er noodzaak om toch de productie te halen en wordt de oudere werknemer weer interessant. De overheid richt allerlei task-force groepen op, maar in hun eigen beleid zijn ze net zo simpel en onmenselijk als de normale werkgever, kijken alleen naar kosten en niet naar baten. Stellen steeds hun doelstellingen bij, eerst wilden ze de 50+ ‘ers aan werk helpen, bij de laatste bijeenkomst in Scheveningen riepen ze dat er extra werk werd gemaakt van de 45 jarigen, hebben ze toch een kans om resultaat te halen. Dus het einddoel is weer verder weg.
Zolang er geen maatregelen komen die de werkgevers in hun portemonnees treffen, dan gebeurt er gewoon niets!
Tot je 65 jaar blijven solliciteren en dan maar steeds horen dat je niet in het profiel past (leeftijdsdiscriminatie mag niet, dus slim geformuleerd), maar toch maar blijven schrijven.
Dit moet van de overheid (CWI/UWV) en de werkgevers zitten ook niet te wachten op extra papierwerk. Hoe frustreer je mensen, kijk naar onze overheden, die kunnen je daar goed les in geven.
Vroeger was je een wijs man op een bepaalde leeftijd, men kwam bij jou raad vragen, tegenwoordig ben je gewoon oud en afgeschreven.
De nieuwe parasieten van onze maatschappij, maar dat weet Wouter Bos heel goed, want deze groep moet je gewoon straffen om het feit dat ze langer leven dan vroeger.
Gelukkig kom ik ook goede bedrijven tegen, die gebruik maken van de kennis en vooral de praktische ervaring van ouderen en bedrijven die een goed personeelsbeleid hebben.
In samenwerking met Arbo de laatste jaren optimaal benutten voor zowel het bedrijf als de werknemer.
Ik hoop dat de discussie niet gaat over vooroordelen, maar dat we serieus discuteren hoe we de toekomst in gaan met jong en oud!
Ik ben van 1994 tot 2006 aktief geweest met het promoten van de arbeidsparticipatie van ''ouderen''. Eerst via bestuurslidmaatschap van een vereniging, later via bestuurslidmaatschap van een stichting. De maatschappelijke stroperigheid in deze van de werkgeverswereld (werkgevers vinden het allemaal heel nodig in de samenleving behalve in hun eigen bedrijf)en van de overheden is mij derhalve goed bekend.
Mij moet van het hart dat ook menige oudere behoorlijk stroperig is. Het Zwitserleven-gevoel heeft als voor ouderen karakteristieke consumptieinstelling flink om zich heen geslagen. Er wordt wat afgereisd door ouderen bijvoorbeeld. We moeten deze negatieve kracht niet onderschatten.
jan camus
|
|
25
-
09
-
2007
|
12
:
08
uur
ernest, ik heb het natuurlijk niet over de als gepensioneerde vermomde werklozen tussen 50 en 65 die dat zwitsersleven gevoel hebben en ook de verenigingen- en clubjesgeest dat hen een indruk van activiteit, dus van nut, geeft, terwijl de moderne west-europese staten bakken geld blijven investeren in die leegloperij.
ik heb het over hén die zélf zoeken en blijven zoeken om hun ervaring en know-how nog te kunnen inzetten, zoals ron ze beschreef.
De gemeentelijke overheid heeft in 2005 een goede stap genomen door afspraken over duurzame inzetbaarheid en diversiteitsbeleid vast te leggen in de CAO 2005-2007. Per 1 januari 2008 moeten gemeenten beleid op dit punt hebben vastgesteld, maar de urgentie hiertoe wordt nog onvoldoende gevoeld. Op www. diversiteit2008.nl kunnen HR medewerkers gedachten uitwisselen over dit onderwerp, en informatie vinden met betrekking tot actuele thema's, beschikbare fondsen en wetgeving.
Agentschap NL hielp Amsterdance aan contacten op de Amerikaanse markt dankzij een marktscan die door de ambassade werd gemaakt. "Een prima stukje dienstverlening van de overheid". Lees hun verhaal op www.agentschapnl.nl/goedvoorbereid.
Vanaf 2020 is Generatie Z aan zet. Bent u er klaar voor? Of staat u straks schaakmat? Motiveren kunnen we Generatie Z niet, maar inspireren des te meer.
